Erlichioza monocytarna małych zwierząt
Leczenie i zapobieganie
Antybiotykiem z wyboru stosowanym w terapii erlichiozy monocytarnej jest doksycyklina. Może być ona podawana doustnie lub dożylnie. Zalecana dawka leku dla psów wynosi 10 mg/kg m.c., 1 x dz., przy czym istotnym jest, by terapia trwała minimum 28 dni. U osobników z ostrą formą infekcji poprawa stanu zdrowia obserwowana jest w większości przypadków już 24 godziny od rozpoczęcia leczenia. U zwierząt z przewleką postacią choroby niekiedy obserwuje się zupełny brak reakcji na antybiotykoterapię lub też jest ona bardzo opóźniona (powrót do zdrowia może trwać nawet kilka miesięcy).
W większości przypadków wskaźnikiem, na podstawie którego wnioskuje się o skuteczności terapii przewlekłej erlichiozy, jest obniżenie mian przeciwciał dla E. canis w surowicy zakażonych psów. Z uwagi jednak na fakt, że w wielu przypadkach miana te utrzymują się na wysokim poziomie nawet przez kilka lat, wskazane jest, aby efektywność leczenia oceniać na podstawie stanu klinicznego pacjenta, ustępowania trombocytopenii oraz hipergammaglobulinemii. Pamiętać należy także o tym, że przyczyną trudno leczącej się choroby mogą być inne infekcje i inwazje towarzyszące erlichiozie.
Z innych leków wykorzystywanych w terapii erlichiozy monocytarnej wymienić należy dipropionian imidokarbu, enrofloksacynę oraz chloramfenikol (5, 8, 13, 21). Riketsje stosunkowo łatwo uzyskują oporność w stosunku do fluorochinolonów, dlatego też antybiotyki te, aczkolwiek w warunkach in vitro mogą wykazywać skuteczność przeciwko Ehrlichia spp., nie są zalecane w praktyce klinicznej (15). Imidokarb wykazuje skuteczność w zwalczaniu jedynie infekcji na tle jednego gatunku Ehrlichia – E. canis. Lek ten skutecznie niszczy także pierwotniaki Babesia spp., w związku z czym w przypadku mieszanych inwazji/infekcji pozwala on na jednoczesne zwalczenie obu patogenów.
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
