Dysplazja zastawki trójdzielnej u kota – opis przypadku
Omówienie
Zastawka trójdzielna to jedna z czterech zastawek serca. W jej budowie wyróżniamy płatek przedni, tylny i przyśrodkowy. Jej funkcją jest zapobieganie cofaniu się krwi z komory prawej do przedsionka prawego. Prawidłowo funkcjonująca zastawka trójdzielna zamyka się w czasie skurczu komór serca, odcinając połączenie między prawym przedsionkiem a prawą komorą. Dzięki temu krew pompowana jest do pnia płucnego. Gdy zastawka się nie domyka, krew z prawej komory serca cofa się do prawego przedsionka. Prowadzi to do przeciążenia i powiększenia prawego przedsionka. Przyczyny niedomykalności zastawki trójdzielnej możemy podzielić na pierwotne oraz wtórne. Do zmian pierwotnych zalicza się między innymi dysplazje zastawki trójdzielnej czy anomalię Ebsteina (7).
Wady rozwojowe układu sercowo-naczyniowego mogą być istotną przyczyną śmierci u psów i kotów w wieku poniżej pierwszego roku życia (8). Jednakże koty z wadami wrodzonymi są zwykle zdiagnozowane w wieku dorosłym (3). U wielu kotów z ciężkim TVD choroba może pozostać w fazie subklinicznej aż do wieku dorosłego. Rokowanie przy wadach wrodzonych jest ostrożne i zależy od stopnia zaawansowania choroby. W przypadku pojawienia się objawów klinicznych rokowanie jest niepomyślne. U zwierząt z łagodnym stopniem dysplazji zastawki trójdzielnej okres bezobjawowy może trwać wiele lat (9).
TVD jest rzadkim zjawiskiem, stanowiącym poniżej 5% wrodzonych wad serca u kotów (10). Powoduje niedomykalność zastawki trójdzielnej, powiększenie prawego serca, a w ciężkich przypadkach niewydolność prawego serca. Niekiedy wada ta występuje równocześnie z innymi wadami, np. dysplazją zastawki [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
