Dysplazja stawów biodrowych u psów – czy nadal sprawia problemy diagnostyczne?
Analiza zdjęć RTG
Analiza radiogramów stawów biodrowych w projekcji OFA w pierwszej kolejności obejmuje ocenę prawidłowego ułożenia pacjenta. Niesymetryczne ułożenie pacjenta wypacza obraz stawów biodrowych, co może doprowadzić do błędnej ich oceny: niestwierdzenia dysplazji w przypadku jej obecności lub omyłkowego jej rozpoznania w przypadku prawidłowych stawów biodrowych. Często popełnianym błędem ułożenia jest niesymetryczne ustawienie miednicy. Strona miednicy znajdująca się dalej od kasety charakteryzuje się pozornie powiększonym otworem zasłonowym i pomniejszonym talerzem biodrowym. Głowa kości udowej wydaje się ciaśniej osadzona w pozornie głębokiej panewce. Z kolei znajdująca się bliżej kasety strona miednicy charakteryzuje się pomniejszonym otworem zasłonowym i powiększonym talerzem biodrowym. W efekcie głowa kości udowej wydaje się luźno osadzona w pozornie płytkiej panewce.
Kolejnym, często popełnianym błędem ułożenia jest niedostateczne zrotowanie kończyn miednicznych, co również utrudnia interpretację stopnia wpasowania głowy kości udowej w panewkę, co w konsekwencji prowadzić może do błędnego rozpoznania (ryc. 5). Należy pamiętać, że prawidłowa interpretacja zdjęć rentgenowskich niewątpliwie koreluje z doświadczeniem lekarza, a ze względu na różnice rasowe występujące w obrazie stawów biodrowych każdy przypadek należy traktować indywidualnie.
Prawidłowy obraz rentgenowski stawów biodrowych charakteryzuje się m.in.: 1) głęboką panewką; 2) okrągłą i równą głową kości udowej, która jest ciasno wpasowana w panewkę; 3) gładką i niepogrubioną szyjką kości udowej; 4) brakiem cech wtórnej choroby zwyrodnieniowej stawu (16; ryc. 7). Wskaźnikiem ułatwiającym ocenę wpasowania głowy kości udowej w panewkę (innymi słowy – stopnia nadwichnięcia [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
