Diety domowe – moda czy konieczność?
Przypadek 2
Drugim prezentowanym przypadkiem jest również starszy, 18-letni pies, mieszaniec o masie ciała 8,9 kg, przygarnięty ze schroniska. Pies jest głuchy, mało aktywny i jak zauważyła właścicielka, w ostatnim czasie zaczął sukcesywnie chudnąć. Zanim trafił do schroniska i aktualnego domu, był karmiony kiełbasami, parówkami i słodyczami. Poza pobytem w schronisku nie dostawał nigdy karmy komercyjnej przeznaczonej dla psów, którą nota bene jadł bardzo niechętnie. Obecna właścicielka psa zdołała przestawić go na pokarm domowy: ryż lub makaron z mięsem drobiowym i dodatkiem marchewki, która była jedynym akceptowanym przez psa warzywem. Niemniej jednak, ponieważ opiekunka psa miała wątpliwości co do poprawności samodzielnie zbilansowanej diety, a dodatkowo w regularnie powtarzanych badaniach laboratoryjnych poziom mocznika był stale podniesiony, poprosiła o skorygowanie receptury. W pierwszej kolejności wykonano ponownie badania krwi w celu wykluczenia pozażywieniowej przyczyny zwiększonego stężenia mocznika we krwi, a następnie oszacowano dzienne zapotrzebowanie energetyczne (DER równy ok. 500-510 kcal/dzień/psa). Ze względu na wiek psa oraz podniesiony poziom mocznika we krwi ustalono zawartość białka w diecie na ok. 20% s.m. (4, 6). Ponieważ pies akceptował mięso drobiowe, wprowadzono kombinację mięsa z udźca z indyka w połączeniu z tuszką kaczki domowej bez skóry oraz dodano hydrolizat białka z kurczaka z inuliną (Proamyl for Dog). W ten sposób uzyskano pożądany poziom łatwo strawnego białka pochodzenia zwierzęcego. Natomiast w związku ze zgłaszaną utratą masy mięśniowej dodatkowo zalecono suplement o działaniu antykachektycznym. Stanowi on połączenie aminokwasów rozgałęzionych (brain chain amino-acids, BCAA), argininy, glutaminy oraz hydroksymetylomaślanu (HMB) [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
