Diagnostyka i leczenie zwyrodnienia śluzowatego zastawki dwudzielnej u psów. Cz. IV. Stadium D
Stadium Da – leczenie szpitalne
Wszystkie zalecenia terapeutyczne zawarte w wytycznych ACVIM pogrupowane są według bilansu korzyści i ryzyka oraz siły dowodu (LOE, ang. level of evidence). Do leków uznawanych za zdecydowanie korzystne (klasa I: korzyść > ryzyko) w leczeniu stanów nagłych związanych z dekompensacją pacjenta na tle MMVD należą: furosemid, torasemid, hydralazyna/amlodypina oraz sildenafil.
W przypadku wodobrzusza, wodopiersia lub wodoosierdzia zaleca się wykonanie punkcji terapeutycznej oraz wentylację mechaniczną (wspomagająco do czasu uzyskania efektu zastosowanych leków) (1, 3). Należy pamiętać, że większość zaleceń klasy I stadium Da jest opartych na opinii ekspertów, a badania naukowe potwierdzające ich skuteczność nie stanowią dowodów o najwyższej sile.
U pacjentów z dusznością do standardowej dawki furosemidu można zastosować bolus 2 mg/kg m.c. i.v., wielokrotnie do uzyskania efektu (zmniejszenie częstości oddechów na minutę oraz wysiłku oddechowego) lub we wlewie ciągłym (CRI) 0,66-1 mg/kg m.c./godz., przez maksymalnie 4 godz. Ostatnie badania mówią, że CRI wiąże się z wyższym ryzykiem azotemii i odwodnienia, natomiast podaż diuretyku w dożylnych bolusach wiąże się z dłuższym okresem hospitalizacji i może wymagać sumarycznie wyższych dawek leku.
Obie te metody są jednak skuteczne w leczeniu obrzęku płuc na tle lewokomorowej niewydolności serca, a ich wybór powinien być podyktowany indywidualną oceną każdego pacjenta (4).
Przeciwwskazaniem do takiego postępowania jest ciężka niewydolność nerek (stężenie kreatyniny w [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
