Diagnostyka erlichiozy u psów

Erlichioza jest wielonarządową, odkleszczową chorobą ludzi i zwierząt. Czynnikami etiologicznymi wywołującymi chorobę są drobnoustroje zaliczane wcześniej do rodziny Rickettsiaceae (rodzaj Ehrlichia) lub rodziny Anaplasmataceae. W 2001 r. doszło do rekwalifikacji obu rodzin. Rodzaj Ehrlichia obecnie klasyfikowany jest w obrębie Anaplasmataceae. Dodatkowo gatunki: E. phagocytophila, E. equi i E. platys, które do tej pory wchodziły w obręb rodzaju Ehrlichia, przesunięto do rodzaju Anaplasma, a gatunki E. risticii i E. sennetsu zaklasyfikowano do rodzaju Neorickettsia.

Mimo różnej ich klasyfikacji genetycznej zakażenia wywoływane tymi patogenami przebiegają podobnie z zajęciem leukocytów ssaków. Określamy je mianem zakażeń monocytarnych (występujących głównie w monocytach i makrofagach), granulocytarnych (występujących głównie w neutrofilach i eozynofilach) oraz trombocytarnych. Obecność tych drobnoustrojów wykazano we krwi psów, kotów, koni, bydła, owiec, kóz, lisów, lam, jeleni i ludzi. U psów po raz pierwszy erlichiozę opisano w Algierii w 1935 r. Na ryc. 1 przedstawiono mapę ilustrującą rozkład geograficzny Erlichia canis w 2014 r.

Tak szeroki rozrzut geograficzny jest związany m.in. z rozprzestrzenianiem się drobnoustrojów dzięki ptakom, które są jednocześnie rezerwuarem dla kleszczy. Głównym wektorem wśród kleszczy są Ixodes spp. oraz Rhipicephalus sanguineus. Do najczęściej diagnozowanych gatunków Ehrlichii u psów należą E. canis oraz A. phagocytophilum.

Zakażenie Ehrlichia canis powoduje [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas