„Czarna magia” radiogramów w ułożeniu do badania kręgosłupa psów

Nauka czytania radiogramów

Neurodydaktyka uwzględnia procesy efektywnego uczenia się, nabywania doświadczenia, nie tylko z zakresu radiologii. Nawet jeśli radiogram spełnia warunki techniczne, lekarz oceniający powinien mieć świadomość istnienia artefaktów oraz innych elementów powstałych podczas procesu tworzenia się obrazu (7). Artefakty powstałe na detektorach obrazowania w radiografii cyfrowej CR (ryc. 3a i 3b) powstają podczas fotopowielania na elementach płyt fosforowych, np. na skutek zaniku rejestrowanego sygnału, w postaci białej linii przedstawionej na rycinie(ryc. 3a). Wynika to z procesu powstawiania takiego obrazu, który polega na absorbcji porcji energii z kwantów promieniowania X w warstwie fosforu płyty obrazującej obszarów metastabilnych, tzw. centrach f. Następnie z obszarów f zostają one przeniesione, poprzez wprowadzenie atomów materiału płyty obrazowej w stan wzbudzony. Fotopowielacz rejestruje powrót atomów ze stanu wzbudzonego do podstawowego, ponieważ ten proces indukuje zjawisko emisji fotonów z zakresu światła widzialnego.

Następnie dochodzi do przetwarzania obrazu świetlnego na analogowy sygnał elektryczny, zanim przetwornik analogowo cyfrowy zamieni go na obraz cyfrowy. Taki system radiografii cyfrowej (CR) powinien zakładać szybkie jego odczytanie, ponieważ rejestrator może stracić nawet 25% zdeponowanego sygnału już po 10 minutach od ekspozycji (23). Dobrze wiemy, że aby wykonać prawidłowe zdjęcie rentgenowskie wszelkie cieniujące elementy obroży, szelek, środków dezynfekcyjnych na bazie jodu powinny być usunięte podczas ekspozycji.

Nawet błoto, które składa się z drobinek piasku, ze względu na swoje cieniowanie może znacząco zaburzyć powstały obraz, dlatego tak ważne jest [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję