Co koty ukrywają w swoich głowach? Praktyczne zastosowanie badań TK i MR
Przypadek 4
Pacjentem był 10-letni kot rasy europejskiej, u którego wykonano badanie rezonansu magnetycznego (MR) głowy z dożylnym podaniem środka kontrastowego. Zwierzę zostało skierowane na badanie z powodu postępującego otępienia, chodzenia po okręgu oraz napadów agresji.
Badanie MR ujawniło obecność dużej, dobrze odgraniczonej, zewnątrzosiowej masy wewnątrzczaszkowej, wywodzącej się z okolicy siodła tureckiego. Guz osiągał wymiary około 18,3 x 20,3 x 20,5 mm. Charakteryzował się niejednorodnym sygnałem w sekwencjach T2-zależnych i FLAIR oraz silnym, niemal całkowitym wzmocnieniem litych partii guza po podaniu kontrastu.
W strukturze masy zidentyfikowano wewnętrzny obszar (ok. 10 mm), o cechach płynowych (silny sygnał T2, brak wzmocnienia, ułatwiona dyfuzja), podczas gdy pozostała, lita część guza wykazywała restrykcję dyfuzji (DWI).
Guz powodował nasilony efekt masy, prowadząc do znacznego ucisku sąsiadujących struktur mózgowia, ucisku komory III oraz doogonowego przemieszczenia śródmózgowia. Wokół zmiany widoczna była strefa obrzęku wazogennego. Stwierdzono również wtórne cechy podwyższonego ciśnienia śródczaszkowego, w tym spłycenie bruzd kory mózgowej oraz przepuklinę móżdżku do otworu potylicznego wielkiego.
Całość obrazu MR była wysoce sugestywna dla nowotworu przysadki mózgowej, różnicowanego pomiędzy gruczolakiem a gruczolakorakiem. Prawidłowa tkanka gruczołu nie była możliwa do uwidocznienia. Ponadto w badaniu USG jamy brzusznej stwierdzono łagodne pogrubienie nadnerczy (do ok. 5 mm), z zachowaniem ich struktury (ryc. 10-13) (14-16).
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
