Chłoniak wątroby u psa – opis przypadku
U człowieka zmiany ultrasonograficzne w przebiegu pierwotnego chłoniaka wątroby opisywane są jako rozproszone guzki w wątrobie (5). Obraz uzyskany w badaniu ultrasonograficznym w opisywanym przypadku zgadza się z opisem dotyczącym rozsianego procesu w przypadku psów i ludzi (ryc. 1). Badanie rezonansem magnetycznym wątroby u psów jest rzadko wykonywane, a w przypadku diagnostyki zmian nowotworowych u ludzi jest to jedna z najczęściej stosowanych technik obrazowych. U człowieka z PHL w badaniu rezonansem magnetycznym zmiany w wątrobie są hipointensywne w sekwencji T1-zależnej i hiperintensywne w sekwencji T2-zależnej, natomiast po podaniu kontrastu Gd-EOB-DTPA zmiany nie pobierają kontrastu w fazie wątrobowo żółciowej (2).
ryc. archiwum autorów
W badaniu MRI wykonanym u psa przed podaniem kontrastu cały miąższ wątroby był heterointensywny w obu sekwencjach – T1-zależnej i T2-zależnej, natomiast po podaniu kontrastu zmiany również nie pobierały kontrastu w fazie wątrobowo żółciowej. Różnice w obrazie wątroby w sekwencji T1- i T2-zależnej mogą wynikać z faktu, że forma rozsiana chłoniaka wątroby może dawać wiele możliwych wzorów w sekwencjach T1- i T2-zależnej, przez co sekwencje te wydają się mało przydatne w różnicowaniu tego typu nowotworu, pozwalają jedynie na określenie rozległości zmian (10).
Ze względu na wysokie koszty terapii cytostatykami właściciele nie zgodzili się na podanie chemioterapii. Z tego powodu wprowadzone zostało leczenie niską dawką prednizonu. Według Miyashita i wsp. istnieje możliwość zastosowania monoterapii glikokortykosterydami w przypadku braku możliwości wprowadzenia chemioterapii u pacjentów z PHL. Opisuje on przypadek 65-letniego mężczyzny, u którego zdiagnozowano pierwotnego chłoniaka wątroby leczonego jedynie niskimi dawkami prednizolonu, w tym przypadku nie zastosowano chemioterapii ze względu na zły stan ogólny pacjenta. Autor uznaje [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
