Niestabilność szczytowo-obrotowa u psów ras miniaturowych – praca przeglądowa
Leczenie
Pacjenci z podwichnięciem w stawie szczytowo-obrotowym mogą być leczeni zachowawczo lub chirurgicznie. Decyzję podejmuje się na podstawie: przyczyny AAI, klasyfikacji neurologicznej, wieku oraz rasy pacjenta. Leczenie zachowawcze zazwyczaj wdrażane jest u psów z łagodnymi objawami lub u młodych pacjentów (24, 28). Polega ono na unieruchomieniu stawu szczytowo-obrotowego za pomocą gorsetu umieszczonego od żuchwy po ramię, na czas od sześciu do szesnastu tygodni. Usztywnienie można wzmocnić szyną położoną dobrzusznie lub dogrzbietowo. Należy także bezwzględnie ograniczyć ruch psa na czas terapii (24). W czasie terapii można podawać niesterydowe leki przeciwzapalne. Leczenie zachowawcze prowadzi jedynie do agregacji tkanki włóknistej w stawie szczytowo-obrotowym i zwiększenia stabilności, a nie do zespolenia, dlatego wiąże się z nawrotami. Do komplikacji występujących w trakcie leczenia zachowawczego mogą należeć: wrzody rogówki, zapalenie skóry, zapalenie ucha zewnętrznego oraz odleżyny (21). Doniesienia na temat tego postępowania cechują się mieszaną skutecznością, niemniej jednaj Havig, który przebadał największą grupę, odnotował poprawę u 10 z 16 pacjentów leczonych zachowawczo (7, 11).
Leczenie chirurgiczne ma na celu stabilizację stawu szczytowo-obrotowego w celu eliminacji ucisku na rdzeń kręgowy i zapobieganie nadmiernym ruchom kręgów (11, 12). Stabilizacja dogrzbietowa jest mniej wymagająca niż dobrzuszna. Podczas stabilizacji dogrzbietowej chirurg nie ma dostępu do tchawicy, tarczycy, tętnicy szyjnej oraz nerwu krtaniowego wstecznego, co zabezpiecza te struktury przed uszkodzeniem. Jednakże metoda ta zwiększa ryzyko uszkodzenia rdzenia kręgowego, co może spowodować porażenie ośrodka oddechowego i w konsekwencji śmierć pacjenta (21). Stabilizacja dogrzbietowa polega na [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
