Chirurgia dróg oddechowych Syndrom brachycefaliczny – wprowadzenie
Zapadnięcie tchawicy i oskrzeli
Również w tym przypadku obserwuje się różnice w zależności od rasy. Konsekwencją podejrzenia chondromalacji u mopsów jest również pewien stopień wiotkości tchawicy (tracheomalacja). Brak sztywności prowadzi do wiotczenia pierścieni chrząstki i wyraźnego poszerzenia ściany błoniastej. Końce pierścieni chrząstek tchawicy odpychane są od siebie. W badaniu endoskopowym obraz ten może przypominać zapadnięcie tchawicy. U innych ras, takich jak buldożek francuski, nie obserwuje się utraty sztywności struktur. Pierścienie tchawicze są okrągłe, a ich końce czasem nachodzą na siebie. Obraz endoskopowy przypomina wąską, lekko wklęśniętą rurę. Stąd istnieje duże prawdopodobieństwo, iż przytaczana w literaturze „hipoplastyczna tchawica” psów ras brachycefalicznych dotyczy buldogów, lecz nie mopsów (Oechtering et al., 2010).
W niektórych przypadkach konsekwencje tej „chondromalacji” można zauważyć aż w oskrzelach. W badaniu obejmującym 40 psów z poważnymi dolegliwościami oddechowymi (De Lorenzi, Bertoncello i Drigo, 2009) u 35 psów zaobserwowano nieodwracalne zapadnięcie oskrzeli, głównie po lewej stronie. Najczęściej dotyczyło to mopsów. Wykazano również powiązanie pomiędzy stopniem zapadnięcia tchawicy a zapadnięciem oskrzeli.
Patofizjologia niedrożności dróg oddechowych u ras brachycefalicznych
Uważa się, że genezą syndromu brachycefalicznego są zmiany anatomiczne prowadzące do zwiększonych oporów oddechowych przy wdechu (Aron i Crowe, 1985; Leonard, 1957; Cook, 1964; Hobson, 1995; Koch, 2003). Aby uzyskać odpowiednią ilość tlenu, psy ras brachycefalicznych muszą generować wyższe podciśnienie. Przy znacznym podciśnieniu tkanki miękkie wciągane są do światła górnych dróg oddechowych, [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
