Charakterystyka i wykorzystanie włókna pokarmowego w terapii enteropatii psów i kotów

Ograniczenia stosowania i możliwe skutki uboczne

Włókno pokarmowe wpływa na zmniejszenie strawności składników odżywczych. W badaniach wykazano ujemną korelację pomiędzy stopniem rozpuszczalności błonnika a strawnością całkowitą diety. Rozpuszczalne, lepkie frakcje włókna tworzą w świetle jelita warstwę żelu, która utrudnia dostęp enzymów trawiennych do składników pokarmowych. Może to szczególnie wpływać na obniżenie strawności makroskładników, takich jak białko.

Błonnik może również ograniczać wchłanianie składników mineralnych. W badaniach in vivo potwierdzono zdolność niektórych składników błonnika do wiązania jonów dwuwartościowego żelaza, co pokrywa się z wynikami badań in vitro, w przypadku których suplementacja błonnika prowadziła do obniżonego wchłaniania tego pierwiastka.

Podobne działanie obserwowano względem biodostępności miedzi, cynku, wapnia i fosforu, które również mogą być wiązane przez określone frakcje błonnika. Z kolei w przypadku magnezu stwierdzono potencjalny wzrost jego wchłaniania pod wpływem niektórych typów błonnika. Należy jednak zaznaczyć, że stopień absorpcji magnezu może być modulowany przez obecność dodatkowych czynników w diecie, takich jak fityniany (7-9).

Ze względu na potencjalne ograniczenie strawności składników odżywczych diety o wysokiej zawartości błonnika nie są zalecane u pacjentów z niskim wskaźnikiem BCS (ang. Body Condition Score) oraz u zwierząt mających trudności z przyrostem masy ciała.

Inne możliwe niekorzystne efekty [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję