Brodawczyca jamy ustnej psów
Rozpoznawanie
Liczne zmiany o charakterystycznym, kalafiorowatym, a niekiedy nitkowatym wyglądzie, widoczne makroskopowo w okolicy jamy ustnej podczas badania fizykalnego młodych psów, pozwalają z dużym prawdopodobieństwem rozpoznać wirusową brodawczycę jamy ustnej. Zmiany mogą być zlokalizowane na: języku, wargach, podniebieniu twardym oraz miękkim, dziąsłach, błonie śluzowej policzków oraz gardła. Często widoczne są również na skórze w bezpośredniej okolicy jamy ustnej.
Pomimo tak charakterystycznego wyglądu rozpoznanie nie powinno być stawiane bez wykonania badań dodatkowych, które pozwalają na potwierdzenie zakażenia i różnicowanie z innymi chorobami. Podstawową i najczęściej stosowaną metodą jest badanie histopatologiczne brodawek, z barwieniem hematoksyliną i eozyną, umożliwiające ocenę charakterystycznych zmian cytopatycznych. Kluczowe cechy histologiczne obejmują hiperplazję nabłonka, hiperkeratozę oraz obecność keratynocytów z wyraźnymi ziarnistościami keratohialiny (ryc. 2). Ponadto obecność koilocytów – keratynocytów wykazujących okołojądrowe halo oraz pleomorfizm jądrowy – stanowi cechę charakterystyczną infekcji wirusem brodawczaka. Dodatkowo wewnątrzjądrowe inkluzje wirusowe mogą być okazjonalnie obserwowane w keratynocytach, dostarcza to dodatkowych dowodów na zakażenie CPV (2, 10).
Chociaż badanie histopatologiczne dostarcza cennych informacji morfologicznych, jest z natury niespecyficzne i nie pozwala na rozróżnienie typów CPV ani na potwierdzenie obecności wirusowego DNA. W tym celu można wykonać badanie PCR, które obecnie jest łatwo dostępne komercyjnie. Najlepszym materiałem do badania PCR jest cała brodawka usunięta chirurgicznie, jednak ze względu na wysoką czułość tej metody materiałem mogą być również bogatokomórkowe wymazy ze zmian skórnych oraz materiał biopsyjny (2, 10).
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
