Borelioza zwierząt towarzyszących w kontekście medycyny człowieka
Borelioza – objawy kliniczne
Na rozwój objawów klinicznych ma wpływ wiele czynników zależnych od zarazka, jak również cechy mechanizmów odpornościowych danego gospodarza. Odpowiedź immunologiczna na zakażenie B. burgdorferi s.l. może być nie tylko korzystna, ale również szkodliwa dla organizmu. Część objawów Boreliozy z Lyme może być związana z reakcjami autoimmunologicznymi, wynikającymi z mimikry molekularnej pomiędzy antygenami bakterii a tkankami własnymi zainfekowanego organizmu (10). Wśród zwierząt towarzyszących choroba w praktyce występuje najczęściej u psów.
U kilku procent seropozytywnych osobników dochodzi do pojawienia się objawów klinicznych. W jej przebiegu mogą występować objawy dotyczące układu ruchu, układu nerwowego i moczowego, a także powłoki skórnej czy narządu wzroku oraz zapalenia mięśnia sercowego. Przebieg choroby jest bardzo zróżnicowany, a jej charakter może być ostry lub przewlekły.
Patognomiczny objaw w postaci rumienia wędrującego z reguły nie jest notowany u psów. Zaczerwienienie w miejscu żerowania kleszcza, niebędące rumieniem wędrującym, najczęściej jest odczynem zapalnym o charakterze plamisto-grudkowym, pojawiającym się jako reakcja na kontakt z wydzielinami i wydalinami kleszcza, a jego średnica nie przekracza 2 centymetrów. Natomiast rumień wędrujący to zmiana o średnicy minimum 4,5 centymetra, zwiększająca swój obwód (8). W warunkach doświadczalnych rumień wędrujący obserwowano u królików zakażanych krętkami B. burgdorferi (11).
Pierwsze objawy zakażenia u psów mogą pojawić się po 2 miesiącach, do nawet roku po zakażeniu, i z reguły są niespecyficzne:
- złe samopoczucie,
- wzrost ciepłoty wewnętrznej ciała i kulawizny,
- niekiedy także powiększenie i bolesność węzłów chłonnych.
Zapalenie wielostawowe jest najlepiej udokumentowanym objawem tej [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
