Biopsja skóry. Przydatna metoda diagnostyczna w dermatologii weterynaryjnej
Postępowanie z pobranym materiałem
Po pobraniu każdej z próbek należy je niezwłocznie umieścić w roztworze utrwalającym. Próbkę chwyta się jedynie za przynależną tkankę podskórną przy użyciu małej pincety anatomicznej lub małych kleszczyków naczyniowych. W przypadku silnego zabrudzenia wycinka krwią można bardzo delikatnie tamponować próbkę w celu jej oczyszczenia.
Procesy autolityczne w usuniętej próbce rozpoczynają się praktycznie natychmiastowo po pobraniu, także wpływ ciepła i światła mogą powodować powstawanie artefaktów w nieutrwalonej próbce.
Formalina powoduje kurczenie się próbek, co nie stanowi problemu przy wycinkach o średnicy 4 mm, większe próbki pobrane przy użyciu trepanu lub skalpela mogą ulegać wyginaniu i fałdowaniu podczas utrwalania, co może prowadzić do powstawania artefaktów. Aby temu zapobiec, próbkę umieszcza się na niewielkim fragmencie szpatułki językowej podskórzem do dołu i pozostawia 30-60 sekund w celu ufiksowania, po czym umieszcza w formalinie. Zapobiega to powstawaniu artefaktów związanych z pofałdowaniem próbki oraz zapewnia anatomiczną orientację.
Formalina szybko przenika pobrane tkanki tylko do głębokości 1 cm (1), zaleca się więc, szczególnie w przypadku dużych guzów, wykonanie poprzecznych niepełnych nacięć w odstępach 1 cm.
Niezwykle ważne do prawidłowej interpretacji zmian przez histopatologa jest dołączenie wszystkich niezbędnych informacji dotyczących pobranych próbek oraz historii choroby. Brak tych informacji jest jednym z najczęściej popełnianych błędów. Opisanie historii choroby, objawów klinicznych, stosowanej terapii oraz listy rozpoznania różnicowego znacznie zwiększają postawienie prawidłowego rozpoznania [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
