Biopsja skóry. Przydatna metoda diagnostyczna w dermatologii weterynaryjnej
Wykonanie biopsji
Zabieg pobrania materiału trwa krótko i jest bardzo prosty do przeprowadzenia. Należy przestrzegać odpowiednich procedur, aby uniknąć uszkodzenia próbek podczas przygotowywania miejsca pobrania, samej czynności pobierania i postępowania z materiałem biopsyjnym.
Po wybraniu odpowiednich miejsc do pobrania próbek pacjent powinien zostać poddany sedacji.
W przypadku pobierania materiału biopsyjnego z miejsc takich jak: małżowina uszna, lusterko nosa, wargi czy opuszki, wskazane jest krótkotrwałe znieczulenie ogólne (2).
Kolejnym krokiem jest przygotowanie wybranych miejsc do wykonania biopsji. Włos, jeżeli to konieczne, ostrożnie strzyże się, uważając, aby ostrze maszynki nie dotykało powierzchni skóry i zmian. Do bardziej precyzyjnego wycinania włosa w przypadku zmian delikatnych autorzy artykułu preferują używanie nożyczek, przy czym, tak jak w przypadku maszynki, należy zachować ostrożność, aby nie dotykać ostrzem skóry. Jest to ważne zwłaszcza przy podejrzeniu zaburzeń rogowacenia ze względu na możliwość usunięcia powierzchownej warstwy keratyny. Sama powierzchnia skóry powinna zostać nienaruszona lub ewentualnie polana 70-proc. roztworem alkoholu etylowego. Nie wolno używać innych antyseptyków oraz pod żadnym pozorem myć i szorować skóry w miejscu planowanej biopsji. Takie postępowanie usuwa powierzchniowe zmiany patologiczne, a także może powodować jatrogenne zmiany zapalne.
Po wyschnięciu miejsca biopsji znieczulamy je miejscowo, ostrzykując zmianę roztworem lidokainy (1-2%) w odpowiedniej ilości (1-2 ml) przy pomocy igły 0,5 mm. Jeżeli konieczne jest pobranie głębokiej biopsji podskórza lub mięśni, należy wprowadzić zwierzę w znieczulenie ogólne. Miejscowe znieczulenie przez wstrzykiwanie [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
