Biomarkery w diagnostyce niewydolności serca u psów i kotów
Mleczany
Mleczan to końcowy produkt powstający podczas glikolizy beztlenowej zachodzącej we wszystkich tkankach organizmu oraz na skutek przemian w komórkach, które nie są zdolne do utleniania pirogronianu. Niewielkie jego ilości mogą powstawać również podczas metabolizmu tlenowego. W sytuacji, gdy kwas mlekowy produkowany jest w nadmiarze bądź jego przemiany i wydalanie są zaburzone lub jony wodorowęglanowe z układu buforowego utrzymującego ich prawidłowe stężenie ulegną wyczerpaniu dochodzi do nadmiernego gromadzenia się jonów wodorowych prowadzącego do obniżenia pH krwi oraz rozwoju kwasicy mleczanowej.
Kwas mlekowy występuje w formie dwóch izomerów przestrzennych: D i L. W procesie ich powstawania udział biorą specyficzne dehydrogenazy mleczanowe: dehydrogenaza L-mleczanowa (L-LDH) oraz D-mleczanowa (D-LDH), która nie występuje w komórkach ssaków, stąd też kwas D-mlekowy nie może być wytwarzany w organizmie zwierząt. Dla lekarza weterynarii istotne i możliwe do wykorzystania jest oznaczanie stężenia L-mleczanu we krwi.
Wyróżnić możemy dwa rodzaje kwasicy mleczanowej:
- kwasicę mleczanową typu A (spowodowaną niedotlenieniem),
- kwasicę mleczanową typu B, którą mogą powodować leki i toksyny zaburzające fosforylację oksydacyjną, a także zaburzenia, w przebiegu których zmienia się metabolizm lub zmniejsza się klirens mleczanów oraz zaburzenia mitochondrialne (51, 52).
U psów z niewydolnością serca dochodzi do upośledzenia przepływu krwi na obwodzie wynikającego ze zmniejszenia rzutu serca i skurczu naczyń krwionośnych na skutek zwiększonego napięcia układu współczulnego. Skutkiem tych [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
