Biomarkery w diagnostyce niewydolności serca u psów i kotów
W medycynie człowieka oznaczanie stężenia troponin znalazło zastosowanie w diagnostyce niedokrwienia i martwicy mięśnia sercowego. Ze względu na fakt, że u psów i kotów bardzo rzadko dochodzi do rozwoju miażdżycy, a ostre zespoły wieńcowe będące konsekwencją oderwania blaszki miażdżycowej są diagnozowane incydentalnie, kliniczne zastosowanie troponin w medycynie weterynaryjnej jest nieco inne.
Prawidłowe wartości stężenia troponiny I u psów i kotów zależą od wykorzystywanych metod oznaczenia i ich czułości, dlatego też przy analizie uzyskanego wyniku należy kierować się normami referencyjnymi dostarczonymi przez laboratorium.
Zarówno we wrodzonych, jak i nabytych chorobach serca psów i kotów, takich, jak MMVD, arytmogenna kardiomiopatia prawokomorowa (ang. arrhythmognic right ventricular cardiomiopathy, ARVC), kardiomiopatia rozstrzeniowa czy przerostowa opisywane jest nieznaczne zwiększenie stężenia troponiny I we krwi do wartości nieprzekraczających 1 ng/mL.
W przypadku rozwoju CHF stężenie to może osiągać wartości do 1-2 ng/mL. Podwyższone stężenie troponiny I stwierdza się również u psów z wodoosierdziem; u zwierząt, u których dochodzi do jego rozwoju na tle naczyniakomięsaka serca (łac. hemangiosarcoma), stężenie cTnI jest wyższe niż u tych z rozpoznanym idiopatycznym wodoosierdziem (47). Wysokie stężenie troponin sercowych z towarzyszącymi zaburzeniami rytmu serca i brakiem oczywistej choroby organicznej serca stwierdza się również w zapaleniu mięśnia sercowego (łac. myocarditis).
U psów z myocarditis na tle boreliozy opisywano stężenia troponiny I wynoszące nawet 12,7 ng/mL (48). Stężenie troponin we [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
