Biegunka poodsadzeniowa spowodowana enterotoksyczną E. coli (ETEC)
Zwalczanie
Stosowanie antybiotyków jest najskuteczniejszą metodą zwalczania kolibacillozy u świń i kilka publikacji opisywało wyniki badania in vitro aktywności różnych antybiotyków w leczeniu tej choroby. Często w leczeniu biegunki poodsadzeniowej opisywane jest stosowanie leków przeciwbakteryjnych, takich jak: kolistyna, apramycyna, neomycyna oraz sulfametoksazol z trimetoprimem, ale w przypadku szczepów ETEC wywołujących tę chorobę opisano oporność na te antybiotyki (Rosengren i wsp., 2008; Boyen i wsp., 2010). Zaobserwowano także znaczną oporność na florfenikol, cefalosporyny oraz fluorochinolony (Luppi i wsp., 2013). Suplementacja paszy w cynk jest powszechnie stosowana do zwalczania kolibacillozy, ale poza możliwym korzystnym wpływem na zdrowie zwierząt suplementacja pasz w metale ciężkie może wpłynąć na mikroflorę przewodu pokarmowego i może sprzyjać rozszerzaniu się oporności antybiotykowej poprzez koselekcję lub inne mechanizmy (Bednorz i wsp., 2013).
Występowanie oporności antybiotykowej oraz ryzyko transferu genów oporności na bakterie patogenne występujące u ludzi spowodowały wzrost nacisku na hodowców świń, aby wprowadzili alternatywne strategie zwalczania biegunki poodsadzeniowej, takie jak szczepienia. Jak opisano wcześniej, szczepy ETEC odpowiedzialne za powstawanie biegunki poodsadzeniowej posiadają najczęściej fimbrie F4 lub F18. Te fimbrie umożliwiają bakteriom kolonizację jelita cienkiego oraz wydzielanie enterotoksyn powodujących biegunkę. Aby zapobiec kolonizacji, konieczna jest specyficzna odpowiedź przeciwciał klasy IgA anty F4 i/lub F18- w jelicie cienkim w momencie zakażenia. Doustna droga podania jest najbardziej logiczną drogą do uzyskania tego rodzaju odpowiedzi. U odsadzonych prosiąt wykonano z powodzeniem kilka doustnych szczepień, w tym także z użyciem szczepionek podjednostkowych oraz żywych szczepionek doustnych.
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





