Biegunka poodsadzeniowa spowodowana enterotoksyczną E. coli (ETEC)
Patogeneza
ETEC wywołujące biegunkę poodsadzeniową przylegają do błony śluzowej jelit i wytwarzają enterotoksyny: toksyny termostabilne (STa i STb), toksynę termolabilną (LT) oraz toksynę enteroagregacyjną termostabilną (EAST-1). Ogólnie przyjmuje się, że te toksyny powodują zmianę przepływu wody i elektrolitów w jelicie cienkim, co prowadzi do biegunki, jeżeli nadmiar wody z jelita cienkiego nie zostanie wchłonięty w jelicie grubym. STa wiąże się z receptorem w rąbku szczoteczkowym kosmków i komórkach nabłonka krypt jelitowych, zlokalizowanych głównie w dalszej części jelita czczego, powodując wydzielanie elektrolitów oraz płynu. STb wiąże się z receptorami komórek nabłonkowych jelit, co powoduje wychwyt jonów Ca2+ do komórek, powodując wydzielanie wody i elektrolitów w dwunastnicy i jelicie czczym. LT aktywuje cyklazę adenylową oraz powoduje nadmierne wydzielanie elektrolitów i wody. EAST-1 posiada mechanizm działania identyczny jak toksyny STa (Fairbrother i wsp., 2005). Nadmierne wydzielanie elektrolitów i wody prowadzi do odwodnienia, kwasicy metabolicznej oraz śmierci chorujących świń.
Konsekwencje ekonomiczne
Biegunka poodsadzeniowa jest jedną z najważniejszych z ekonomicznego punktu widzenia chorób w hodowli świń (Frydendahl, 2002) oraz częstą przyczyną poważnych zachorowań. Śmiertelność może dochodzić do 25% (Fairbrother i wsp., 2012). Kolibacilloza jest odpowiedzialna za straty ekonomiczne ze względu na upadki, ale także z powodu spowolnienia tempa wzrostu oraz kosztów leczenia. Pomiary wskaźników zootechnicznych w warunkach terenowych wykazały spadek spożycia paszy, który utrzymywał się przez kilkanaście dni po zakażeniu i w efekcie zmniejszył średnie dzienne przyrosty (ADG) (Rossi i wsp., 2012). [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
