Białe oko – diagnostyka różnicowa w chorobach okulistycznych małych zwierząt
Siatkówka (retina)
Siatkówka
odpowiada ze przekształcenie światła w impulsy nerwowe, które
są odbierane jako obraz, czyli proces widzenia. Polega on na tym,
że światło dociera do fotoreceptorów warstwy złożonej z czopków
i pręcików zawierających barwnik wzrokowy. Kontakt ze światłem wyzwala
energię chemiczną w komórkach, która zostaje przekształcona w energię
elektryczną. Siatkówka przekazuje tę energię nerwem wzrokowym i dalej
przez skrzyżowanie wzrokowe, szklaki wzrokowe, boczne jądro kolankowate
i promienistość wzorową do kory wzrokowej. Przyjmuje się, że stanowi
trzyneuronową jednostkę czuciową, fotoreceptory przekazują sygnał
wzrokowy przez komórki dwubiegunowe do komórek zwojowych. Posiada ona
10 warstw. Siatkówka wymaga dużego zapotrzebowania metabolicznego.
Odklejenie siatkówki
Odwarstwienie
siatkówki to jej oddzielenie się od położonej niżej naczyniówki,
a precyzyjniej – odklejenie następuje między warstwą fotoreceptorów
a nabłonkiem barwnikowym. Bliski kontakt między tymi warstwami zostaje
zakłócony i nie docierają składniki odżywcze z naczyniówki oraz nie
są usuwane produkty przemiany materii. W wyniku odklejenia dochodzi
często do nieodwracalnych zmian. Objawy towarzyszące odwarstwieniu to:
nagła utrata wzroku, rozszerzona źrenica niereagująca na światło,
„powiewająca falbanka” (tj. odwarstwiona siatkówka), którą można
uchwycić bez oftalmoskopu. Przyczyn jest wiele, ale do najczęściej
występujących należy zaliczyć silny uraz w okolicy oka/głowy, choroby
zakaźne, np. nosówka, FIP, zapalenie błony naczyniowej oraz jatrogennie
po zabiegu usunięcia zaćmy.
U pacjenta z odwarstwieniem siatkówki
trzeba wykonać badanie USG gałki ocznej, szczególnie jeśli tylny odcinek
oka nie jest widoczny (np. z powodu wylewu krwi do komory przedniej).
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
