Badanie gałki ocznej w prezentacji B-mode. Prawidłowy obraz ultrasonograficzny

Struktury oczodołu

Ściany kostne oczodołu tworzą kości:

• czołowa (os frontale),
• podstawno-klinowa (os basiphenoidale),
• podniebienna (os palatinum),
• jarzmowa (os zygomaticum),
• szczękowa (os maxillae)
• łzowa (os lacrimale).

Grzbietową i przyśrodkową część oczodołu tworzy kość czołowa, a brzuszno-boczną – kość jarzmowa (6). Struktury kostne są widoczne w obrazie USG w postaci hiperechogenicznej linii z wyraźnym cieniem akustycznym, przerywanej przez szczeliny oczodołu i kanał nerwu wzrokowego (1).

Dużą część oczodołu wypełnia ciało tłuszczowe, które ma wysoką echogeniczność (1). Poduszka tłuszczowa ma kształt trójkąta z podstawą skierowaną w stronę tylnej ściany gałki ocznej oraz bokami ograniczonymi przez mięśnie zewnętrzne oka (6).

W bezpośrednim sąsiedztwie gałki ocznej znajdują się mięśnie: dogrzbietowy, dobrzuszny, przyśrodkowy i boczny mięsień prosty (m. rectusdorsalis, ventralis, medialis, lateralis), grzbietowy i brzuszny mięsień skośny (m. obliquus dorsalis et ventralis) oraz mięsień wciągacz gałki ocznej (m. retractor bulbi) (6). Mięsień prosty i mięsień wciągacz gałki ocznej otaczają bocznie nerw wzrokowy, który biegnie od 1-2 mm tarczy nerwu wzrokowego, położonej na dobrzuszno-bocznej części tylnej ściany gałki ocznej (1, 3).

[...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas