Atopowe zapalenie skóry – może już czas zrewidować nasze informacje i plan postępowania?
Najnowsze standardy w leczeniu atopowego zapalenia skóry.
Terapia proaktywna i reaktywna.
Oklacytynib a nowotwory?
Fakty i mity
W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku po uznaniu atopowego zapalenia skóry za chorobę powszechną i przewlekłą jej leczenie polegało głównie na podawaniu glikokortykoidów w formie doustnej lub rzadziej iniekcyjnej. U pacjentów, u których były ku temu wskazania stosowano immunoterapię swoistą w celu zmniejszenia objawów klinicznych, ale również w celu obniżenia dawek glikokortykoidów i zmniejszenia skutków ubocznych ich stosowania (10). Po wielu latach „stagnacji” w 2004 roku do leczenia atopowego zapalenia skóry u psów dopuszczono inhibitor kalcyneuryny – cyklosporynę. Stała się ona pierwszym immunomodulatorem stosowanym w przypadku leczenia AZS. W 2007 roku zaaprobowano stosowanie miejscowe aceponianu hydrokortyzonu.
Dopiero w 2013 na rynku pojawił się oklacytynib – piewszy inhibitor kinaz Janusowych (JAK), który zrewolucjonizował podejście do leczenia atopowego zapalenia skóry na całym świecie i spowodował, że konieczne było zrewidowanie i opracowanie nowych standardów leczenia tej choroby. Wreszcie w 2017 roku w pełni zatwierdzono pierwsze przeciwciało monoklonalne – lokiwetmab w terapii atopowego zapalenia skóry u psów. Powyższe nowoczesne terapie zaczęły być stosowane u psów długo przed tym jak dopuszczono tego typu leczenie u ludzi. Oklacytynib w [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
