Atopia i atopowe zapalenie skóry u kotów
Leczenie powikłań
Istotnym problemem występującym u kotów z atopowym zapaleniem skóry są, podobnie jak u psów, występujące powikłania. Zwalczanie bakteryjnych dermatoz wikłających powoduje znaczące zmniejszenie nasilenia świądu i szybsze gojenie skóry. Leczenie należy prowadzić zgodnie z zasadami postępowania w dermatozach ropnych. Zwykle wymagane jest stosowanie kilkutygodniowej antybiotykoterapii ogólnoustrojowej, leczenie miejscowe w przypadku kotów jest mało efektywne. W przypadku występowania nadmiernego namnożenia się drożdżaków M. pachydermatis niezbędne może okazać się podawanie ogólnoustrojowe przeciwgrzybicznych leków azolowych (16). Samo eliminowanie tej dermatozy wikłającej prowadzi do istotnego zmniejszenia świądu. Niewykluczone więc, że u tego gatunku, podobnie jak u psów, może dochodzić do rozwoju nadwrażliwości w stosunku do alergenów drożdżaków (16).
Monitorowanie postępów leczenia
Tak jak w przypadku atopii u psów, monitorowanie postępów leczenia może być oparte na ocenie nasilenia zmian na skórze oraz ocenie nasilenia i częstości pojawiania się świądu. U kotów w ocenie nasilenia zmian stosowane są 3 systemy oceny klinicznej – zmodyfikowany system CADESI, system FeDESI oraz system SCORFAD. W systemie CADESI 03, podobnie jak u psów, oceniane są cztery rodzaje zmian: rumień, otarcia, wyłysienia i zmiany grubości skóry (zamiast ocenianego u psów zliszajowacenia). Każdy z tych parametrów oceniany jest w skali od 0 do 5, analogicznie jak u psów (28). System SCORFAD (ang. SCORing Feline Allergic Dermatitis) może być stosowany w przypadku wszystkich chorób alergicznych u tego gatunku (26). Ocenia on cztery rodzaje zmian, tj.: otarcia, prosówkowe zapalenie skóry, płytki eozynofilowe, wyłysienia związane ze świądem. Poniżej przedstawiono, w jaki sposób należy przyporządkować poszczególne zmiany do oceny punktowej.
Otarcia
0 – brak
1 – bardzo słabe – poniżej [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





