Algorytmy postępowania w zastoinowej niewydolności serca u psów – opis przypadków klinicznych
Przypadek kliniczny III
Pies, doberman, 11 lat, 36 kg
Pacjent skierowany na konsultację kardiologiczną ze względu na obecność szmeru sercowego w badaniu klinicznym oraz objawy nietolerancji wysiłkowej nieustępujące po wprowadzeniu terapii benazeprilem w dawce 10 mg 2 x dz. (12, 13). Pies leczony jednocześnie z powodu niedoczynności tarczycy lewotyroksyną w dawce 200 µg 2 x dz.
W badaniu klinicznym stwierdzono błony śluzowe różowe, prawidłowy CRT, szmer skurczowy nad p.m. zastawki mitralnej III/VI oraz nad p.m zastawki trójdzielnej II/VI, osłuchiwanie płuc nie odbiegało od normy, tętno – regularne i dobrze wyczuwalne.
W badaniu ECHO uwidoczniono subtelne pogrubienie płatków zastawki mitralnej i trójdzielnej (ryc. 6), wtórną niedomykalność ww. zastawek (MVR 2+, TVR 1+) oraz przeciążenie objętościowe komory lewej (tab. 5a).
Nasuwa się pytanie: czy nietolerancja wysiłkowa u pacjenta wynika z progresji choroby serca? Nieodpowiednio dobranej terapii? A może z przyczyn pozasercowych? Wykonano badanie krwi włącznie z oznaczeniem poziomu hormonów tarczycy (tab. 6). Do terapii dołączono pimobendan – 10 mg 2 x dz. Kliniczne objawy nietolerancji wysiłkowej ustąpiły, a wielkość komory lewej w kontrolnym badaniu USG serca uległa zmniejszeniu (ryc. 7a, b; tab. 5b).
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
