Dystocja u kotów częściej dotyczy ras brachycefalicznych – wyniki nowego badania

Dystocja u kotów nadal stanowi istotny problem kliniczny, wiążący się z wysokim ryzykiem śmiertelności zarówno matki, jak i kociąt. Wyniki nowego badania opublikowanego na łamach Journal of Small Animal Practice wskazują, że szczególnie narażone są kotki rasowe, brachycefaliczne oraz młode.

Naukowcy z Vets Now i Royal Veterinary College przeanalizowali elektroniczną dokumentację medyczną ponad 118 tys. kotek zgłaszających się do placówek weterynaryjnych w Wielkiej Brytanii. Dystocja została zidentyfikowana w 1102 przypadkach co stanowiło 0,93% wszystkich kotek objętych analizą.

Najwyższe ryzyko u kotów rasowych i brachycefalicznych

Badanie wykazało, że kotki rasowe miały 2,5-krotnie wyższe ryzyko wystąpienia dystocji niż kotki nierasowe. Jeszcze większe ryzyko dotyczyło ras brachycefalicznych – było ono ponad trzykrotnie wyższe niż u kotów o prawidłowej budowie czaszki.

Do ras najbardziej predysponowanych zaliczono devon rexy, koty tonkijskie, birmańskie, egzotyczne oraz brytyjskie krótkowłose. Wyższe ryzyko odnotowano również u kotek poniżej 3. roku życia.

Autorzy badania zwracają uwagę, że uzyskane wyniki stanowią kolejny argument wskazujący na związek między selekcją hodowlaną w kierunku skrajnych cech budowy a występowaniem problemów zdrowotnych.

Częste cięcia cesarskie i wysoka śmiertelność

W 35% przypadków leczenie obejmowało podanie oksytocyny, natomiast u 35,8% kotek z dystocją konieczne było wykonanie cięcia cesarskiego. Ryzyko zabiegu rosło wraz z liczebnością miotu – w przypadku miotów liczących 5–6 kociąt było ponad sześciokrotnie wyższe niż przy miotach składających się z 1–2 kociąt.

Badanie wykazało również wysoką śmiertelność. W trakcie opieki doraźnej zmarło 3,5% kotek z dystocją, a 38,5% kociąt nie przeżyło okresu hospitalizacji

Znaczenie dla praktyki weterynaryjnej

Autorzy podkreślają, że identyfikacja grup podwyższonego ryzyka może ułatwić lekarzom weterynarii planowanie nadzoru nad kotkami w ciąży oraz wcześniejsze podejmowanie decyzji terapeutycznych. Wyniki badania mogą również stanowić podstawę do rozmów z właścicielami planującymi rozród kotów rasowych, zwłaszcza brachycefalicznych, na temat potencjalnych zagrożeń związanych z porodem.

Źródło: https://www.bsava.com/article/significant-welfare-impacts-of-feline-dystocia-in-emergency-practice-highlighted-in-new-study/

Masz dostęp STANDARD? Koniecznie przeczytaj: Trudny poród u suki i kotki – jak rozpoznać, jak rozwiązać?