Zastosowanie inhibitorów kinaz janusowych
Zastosowanie inhibitorów kinaz janusowych w różnych protokołach leczenia u psów z atopowym zapaleniem skóry
Wstęp
Atopowe zapalenie skóry (AZS) (AD, ang. atopic dermatitis) charakteryzuje się pierwotną i wtórną dysfunkcją bariery naskórkowej, nadmierną odpowiedzią immunologiczną na alergeny środowiskowe, przewlekłym, klinicznym i subklinicznym stanem zapalnym z udziałem wielu cytokin prozapalnych, intensywnym świądem prowadzącym do samouszkodzeń i wtórnych powikłań bakteryjnych i grzybiczych. Różnorodność postaci klinicznych u różnych ras oraz czas trwania choroby zakładają konieczność stosowania wielu terapeutycznych protokołów. Wysoka skuteczność leczenia nie zależy od jednej utartej drogi postępowania, lecz wręcz przeciwnie, wymaga od lekarza pomysłowości. Z drugiej strony należy pamiętać, że nawet leki o wysokim bezpieczeństwie stosowania, jakim są inhibitory kinaz janusowych (JAKi, ang. Janus kinase inhibitors), mogą powodować niepożądane reakcje ze względu na działanie immunomodulujące, w tym selektywną immunosupresję. Choć JAKi mają wspólny mechanizm działania polegający na blokowaniu szlaku JAK-STAT, różnią się selektywnością, schematem dawkowania i generacją (15, 18, 25).
Obecnie współczesna medycyna weterynaryjna dysponuje szeregiem wysoce skutecznych narzędzi o zróżnicowanych mechanizmach działania. Kluczem do sukcesu terapeutycznego jest dopasowanie farmakoterapii do sezonowej dynamiki nasilenia objawów klinicznych u konkretnego osobnika, z uwzględnieniem czasu potrzebnego na uzyskanie pełnego efektu leczniczego przez każdą z substancji. Kluczowe z nich, wykorzystywane w leczeniu psów z AZS do 2024 r., to prednizolon, cyklosporyna, oklacytynib i lokiwetmab. Wykazały one wysoką i statystycznie istotną skuteczność w redukcji zmian skórnych (ocenianych w skali CADESI) oraz natężenia świądu [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
