Przeciwświądowe leczenie atopowego zapalenia skóry
Leczenie atopowego zapalenia skóry ma zawsze charakter wieloczynnikowy (49). U większości pacjentów z AZS współistnieją dodatkowe dermatozy, takie jak: ropne zapalenie skóry, malassezioza, a niekiedy również zespół kerato-łojotokowy. Nakładając się na siebie, jednostki chorobowe tworzą złożony obraz kliniczny, w którym każdy z komponentów może dodatkowo nasilać świąd (zjawisko sumowania się efektów świądowych). Z tego względu, niezależnie od leczenia objawowego, jakim jest świąd, konieczne jest równoczesne eliminowanie wszystkich czynników zaostrzających przebieg choroby. Jeżeli nie zostaną one skutecznie opanowane, sama redukcja świądu nie przyniesie trwałego efektu. Tematem niniejszego artykułu jest postępowanie przeciwświądowe, dlatego zagadnienia dotyczące leczenia dermatoz współistniejących nie będą omawiane szczegółowo. Należy jednak o nich wspomnieć, ponieważ stanowią istotny element terapii psa atopowego.
Świąd jest najważniejszym, a niekiedy jedynym objawem atopowego zapalenia skóry. Obecnie dysponujemy szerokim wachlarzem leków umożliwiających jego skuteczną kontrolę (50).
Dobór terapii powinien być zawsze indywidualizowany i dostosowany do konkretnego przypadku klinicznego. Przy wyborze leczenia należy uwzględnić m.in.: wiek zwierzęcia, choroby współistniejące oraz obraz kliniczny. W przypadkach z dominującym fenotypem świądowym dobór leków będzie inny niż u pacjentów, u których poza świądem występują również nasilone zmiany zapalne lub samouszkodzenia. Poszczególne preparaty różnią się siłą i skutecznością działania przeciwświądowego. W przypadku silnego świądu zwykle konieczne jest zastosowanie leków o większej sile działania, natomiast w terapii podtrzymującej często wystarczające okazują się preparaty o łagodniejszym efekcie. W dalszej części artykułu omówiono leki stosowane w zwalczaniu świądu u psów.
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
