Nie każdy guzek to nowotwór – przypadek dirofilariozy u psa
Wstęp
Dirofilaria repens jest nicieniem należącym do rodziny Onchocercidae, odpowiedzialnym za dirofilariozę podskórną u psów, a także za zoonotyczne zarażenia u ludzi. Gatunek ten występuje głównie w strefie klimatu umiarkowanego i ciepłego, a jego znaczenie epizootiologiczne w Europie systematycznie wzrasta, co wiąże się zarówno ze zmianami klimatycznymi, jak i ze zwiększoną mobilnością zwierząt towarzyszących. Pasożyt lokalizuje się przede wszystkim w tkance podskórnej oraz w przestrzeniach międzytkankowych, gdzie osiąga dojrzałość płciową.
Czynnikiem etiologicznym inwazji jest samica i samiec D. repens, przy czym samice są żyworodne i produkują mikrofilarie krążące we krwi żywiciela. Mikrofilarie wykazują cykliczność dobową, co ma istotne znaczenie dla transmisji przez wektory.
Dorosłe osobniki D. repens są nitkowate, barwy białej, o charakterystycznej poprzecznie prążkowanej kutykuli. Samice osiągają długość od 10 do 17 cm, natomiast samce są krótsze (5-7 cm) i posiadają spiralnie skręcony tylny koniec ciała z dobrze rozwiniętymi spikulami kopulacyjnymi.
Mikrofilarie są wydłużone, bezosłonkowe, o długości około 300-370 µm.
Ich przedni koniec jest zaokrąglony, a tylny lekko zaostrzony. Cechy morfologiczne mają istotne znaczenie diagnostyczne, szczególnie w różnicowaniu z innymi gatunkami filarii.
Cykl rozwojowy
Cykl rozwojowy D. repens ma charakter heterokseniczny. Mikrofilarie krążące we krwi żywiciela ostatecznego są pobierane przez samice komarów podczas ssania krwi. W organizmie wektora mikrofilarie przechodzą [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
