Anemia w przewlekłej chorobie nerek: nie tylko erytropoetyna
Przewlekła choroba nerek (PChN, ang. chronic kidney disease) to jedna z najczęściej diagnozowanych chorób przewlekłych u psów i kotów. Zazwyczaj dotyka pacjentów w wieku średnim i starszym. Szacuje się, że częstość występowania przewlekłej choroby nerek wynosi 1-3% u kotów i 0,5-1% u psów, przy czym u starszych pacjentów częstość występowania jest wyższa. Ocenia się, że może sięgać niemalże 80% w populacji kotów geriatrycznych (1). Szacuje się, że jest przyczyną śmierci 17% kotów powyżej 11. roku życia (2). W większości przypadków nie udaje się ustalić jednoznacznej przyczyny rozwoju przewlekłej choroby nerek.
PChN prowadzi do stopniowej utraty funkcji nerek, a jej konsekwencje zależą od stopnia zaawansowania choroby.
Do typowych powikłań PChN należą: niedokrwistość, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia mineralne i kostne, nadciśnienie tętnicze, białkomocz, kwasica metaboliczna oraz infekcje bakteryjne dróg moczowych (3).
Niedokrwistość to częste powikłanie przewlekłej choroby nerek, szczególnie w stadium 3 i 4 przewlekłej choroby nerek wg IRIS (ang. International Renal Interest Society). Niedokrwistość jest zazwyczaj nieregeneratywna, normocytarna, normochromatyczna. Szacuje się, że dotyka 30-65% kotów i 60% psów z PChN. Wiąże się z obniżeniem jakości życia i ze zwiększoną śmiertelnością pacjentów. Przyspiesza progres choroby. Spadek liczby erytrocytów jest równoznaczny z ograniczeniem dostarczania tlenu do tkanek i hipoksją (4). Wskutek hipoksji dochodzi do uruchomienia licznych mechanizmów odpowiedzi adaptacyjnej. Obejmują one zwiększenie uwalniania reniny, angiotensyny II, aldosteronu oraz noradrenaliny, wzrost ciśnienia krwi, zwiększenie kurczliwości i przyspieszenie akcji serca (8). Dochodzi do zwiększenia [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
