Zastosowanie zapłodnienia in vitro w rozrodzie owiec – możliwości i ograniczenia

Historia wczesnych prób zapłodnienia in vitro sięga 1890 roku, kiedy to prof. Walter Heape z Uniwersytetu w Cambridge zgłosił pierwszy przypadek transplantacji zarodka u królika (22). Z kolei pierwsze skuteczne zapłodnienie metodą in vitro miało miejsce już w XVIII wieku – dokonał go włoski ksiądz, biolog i fizjolog Lazzaro Spallanzani u psa. Pierwsze udane zastosowanie tej techniki u owiec odnotowano natomiast w 1986 r. w Cambridge, w Wielkiej Brytanii (5). Obecnie technologie zarodkowe w hodowli zwierząt są wykorzystywane w 27% krajów na świecie, a według danych raportu IETS (International Embryo Technology Society) w 2023 r. pobrano lub wyprodukowano 2 411 329 zarodków od zwierząt gospodarskich. Zarodki pochodzące od owiec wciąż stanowią ich mały procent, zarówno w Unii Europejskiej, jak i na całym świecie.

W ostatnich latach obserwuje się jednak znaczący wzrost wykorzystania metody in vitro w hodowli małych przeżuwaczy, co potwierdzają dane Europejskiego Stowarzyszenia Transferu Zarodków oraz Międzynarodowego Stowarzyszenia Transferu Zarodków. Liderem w stosowaniu technologii in vitro u owiec są Chiny, a zaraz za nimi Wielka Brytania, Australia i USA. Jak podaje IETS w zestawieniach danych pochodzących z Afryki, Azji, Europy, obu Ameryk i Oceanii, łączna liczba zarodków owczych zdolnych do przeniesienia w 2023 r. wyniosła 20 785, w przypadku zarodków wyprodukowanych in vitro (IVP, ang. in vitro-produced) i 76 084, w przypadku zarodków pobranych in vivo (IVD, ang. in vivo-derived). Stanowi to wzrost o odpowiednio 62,3% i 79,1%, w porównaniu z rokiem 2022. Jak podkreśla IETS, istnieje wiele potencjalnych korzyści, [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas