Zastosowanie sztucznej inteligencji (SI) w bujatrii

Dzieje ludzkości to historia przełomów, z których każdy na nowo definiował relację człowieka ze zwierzęciem i chorobą. Patrząc na tę ewolucję z perspektywy weterynarii, dostrzegamy wyraźny wzorzec: każda rewolucja rodzi nowe zagrożenia epizootyczne − ale także nowe narzędzia, by im przeciwdziałać. Rewolucja neolityczna (ok. 10 000 p.n.e.) przyniosła udomowienie bydła, owiec i trzody, a wraz z nim pierwsze epidemie chorób odzwierzęcych. To wówczas patogeny, takie jak Brucella czy Mycobacterium bovis, zaczęły przekraczać granicę gatunkową. Rewolucja przemysłowa (XVIII-XIX w.) zintensyfikowała hodowlę wielkoprzemysłową, stwarzając warunki sprzyjające epizootiom − w tym księgosuszowi (ang. rinderpest), który przez stulecia dziesiątkował stada bydła na trzech kontynentach. Kolejna rewolucja − cyfrowa (ostatnie dziesięciolecia XX wieku) − umożliwiła globalny nadzór epidemiologiczny na niespotykaną dotąd skalę. System notyfikacyjny WOAH (ang. World Organisation for Animal Health, dawniej OIE, ang. Office International des Epizooties), wspierany przez elektroniczny nadzór epidemiologiczny i aplikacje mobilne, skrócił czas zgłaszania ognisk chorób i zwiększył wrażliwość wczesnego ostrzegania. Na poziomie gospodarstwa inteligentne czujniki czy systemy wizyjne, zintegrowane z aplikacjami mobilnymi, pozwalają monitorować stan zdrowia stada w czasie rzeczywistym. Obecnie żyjemy w kolejnej fazie rozwoju ludzkości − rewolucji sztucznej inteligencji (AI, ang. artificial intelligence). Umożliwia ona bezprecedensową transformację technologiczną i przesuwa punkt ciężkości z medycyny reaktywnej w stronę m.in. precyzyjnej profilaktyki opartej na danych.

Kierunki rozwoju SI w branży weterynaryjnej

W raporcie Animal Health [...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas