Ból ‒ nieodłączny towarzysz osteochondrozy kotów - Vetkompleksowo - serwis Weterynarii w Praktyce

Ból ‒ nieodłączny towarzysz osteochondrozy kotów

Postępowanie diagnostyczne przy osteochondrozie

Właściwe rozpoznanie osteochondrozy wymaga przeprowadzenia szeregu badań i testów. Uzależnione jest także od dostępu do pełnej historii choroby. Postępowanie diagnostyczne powinno obejmować następujące elementy:

1) przeprowadzenie pełnego badania klinicznego, ortopedycznego i neurologicznego, w tym analizę chodu zwierzęcia i poruszania się (analiza parametrów kinematycznych),
2) przeprowadzenie badania radiologicznego obszaru objętego procesem chorobowym,
3) przeprowadzenie zaawansowanych badań obrazowych jak: tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, scyntygrafia,
4) przeprowadzenie badań hematologicznych i biochemicznych surowicy (aktywność kinazy kreatynowej, poziomu elektrolitów) oraz badań płynu stawowego,
5) przeprowadzenie badań elektrodiagnostycznych: elektromiografia, przewodnictwo nerwowe, badanie potencjałów wywołanych wraz z powtarzaną stymulacją nerwów,
6) wykonanie biopsji mięśni z uwzględnieniem badania histopatologicznego i histochemicznego,
7) przeprowadzenie badań dodatkowych: opukiwanie mięśni, badania serologiczne w kierunku niektórych patogenów (np. Neospora, Toxoplasma), pomiar poziomu przeciwciał dla receptora acetylocholinowego, immunohistochemia i badania molekularne.

Łagodzenie bólu u kotów z osteochondrozą

Leczenie pacjentów z osteochondrozą nie jest łatwe. U większości kotów z tą chorobą wdrażane jest postępowanie multimodalne, co oznacza, iż w terapii stosowane są różne leki i techniki, których synergistyczne działanie ma za zadanie przyniesienie ulgi pacjentowi. Kompleksowy program terapeutyczny zaczyna się od leczenia bólu, aby zapewnić powodzenie przy wdrażaniu wszystkich innych form opieki wspomagającej.

Leczenie farmakologiczne polega na podawaniu niesterydowych leków przeciwzapalnych, chondroprotetyków oraz stosowania terapii wspomagającej. Obok terapii farmakologicznej pacjentom można podawać nutraceutyki tj. preparaty, nie będące lekami, wyprodukowane w postaci czystej substancji, lub ekstraktu do stosowania doustnego, w celu dostarczenia środków wymaganych dla prawidłowej struktury i funkcji organizmu z zamiarem poprawy zdrowia i samopoczucia. Najbardziej popularnymi nutraceutykami stosowanymi u pacjentów z osteochondrozą są kwasy tłuszczowe omega 3 oraz glukozamina/chondroityna. Leczenie wspomagające ma za zadanie potęgować działanie przeciwbólowe NLPZ, zwłaszcza u pacjentów, u których preparaty tej grupy są nieskuteczne, oraz przywrócić w miarę możliwości prawidłową funkcję stawów. W tym celu wykorzystywane mogą by tramadol oraz kwas hialuronowy.

Postępowanie niefarmakologiczne obejmuje trzy główne aspekty: poddanie pacjenta odpowiedniej diecie, kontrolowanie masy ciała oraz rehabilitację.

Niezależnie od postępowania należy zdać sobie sprawę, że choroby zwyrodnieniowej stawów nie da się wyleczyć, natomiast można zaproponować długoterminowy plan postępowania, który zapewni kotu życie bez bólu. W ostatnim czasie duże nadzieje w łagodzeniu bólu i odczynu zapalnego towarzyszących osteochondrozie, wiąże się z zastosowaniem frunewetmabu ‒ kocich przeciwciał monoklonalnych (mAb) wytworzonych przy użyciu technik rekombinacji na komórkach jajnika chomika chińskiego, skierowanych przeciw czynnikowi wzrostu nerwów (NGF). Frunewetmab wychwytuje nadmiar czynnika wzrostu nerwów, zmniejszając ilość wolnego NGF, zdolnego do wiązania się ze swoistymi receptorami na neuronach, komórkach odpornościowych i innych przez co: łagodzi ból, hamuje uwalnianie mediatorów prozapalnych i większych ilości NGF oraz pomaga zmniejszyć neurogenny stan zapalny.

Blokowanie przekazywania poprzez mediatory NGF sygnału komórce zapewnia ulgę w bólu w przebiegu osteoarthritis. Lek stosowany jest w dawce 1-2,8 mg/kg masy ciała, raz na miesiąc. W badaniach klinicznych trwających do 3 miesięcy, wykazano, że leczenie kotów z osteoarthritis ma korzystny wpływ na: redukcję bólu, poprawę aktywności fizycznej oraz jakość życia kotów. Siedemdziesiąt sześć procent opiekunów kotów stwierdziło trwałą poprawę w zakresie objawów bólu, gdy ich koty leczono frunewetmabem przez 3 miesiące. Co istotne frunewetmab jest preparatem bezpiecznym, funkcjonującym jak przeciwciała wytwarzane naturalnie. Jest eliminowany z organizmu normalnymi szlakami degradacji białek, przy minimalnym zaangażowaniu wątroby czy nerek (7). Preparat jest bezpieczny w stosowaniu dla kotów w 1. lub 2. stadium przewlekłej choroby nerek. Wydaje się więc, że u kotów stanowi on dobrą alternatywę dla innych substancji wykorzystywanych w długotrwałym leczeniu bólu związanego z OA.

Alternatywnymi metodami leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów oraz znoszenia bólu w jej przebiegu mogą być także akupunktura oraz zabiegi radiosynowiortezy. Niestety w chwili obecnej, zwłaszcza te ostatnie częściej wykonywane są u koni aniżeli u zwierząt towarzyszących (8, 9).

Podsumowanie

Reasumując należy stwierdzić, że pod pojęciem mulitmodalny kryje się więc stosowanie kombinacji różnych zabiegów i leków podawanych pacjentowi różnymi drogami, tak by osiągnięta została ich minimalna dawka skuteczna, która znosi ból, a jednocześnie przy stosowaniu której ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest minimalne. W interesie pacjenta jest, by uzyskać efekt przeciwbólowy tak szybko jak jest to możliwe. Dzięki opracowaniu nowych metod terapii i leków efekt ten jest coraz bardziej zadowalający.

Komentarze

Nasze strony wykorzystują pliki cookies. Korzystanie z naszych stron internetowych bez zmiany ustawień przeglądarki dotyczących plików cookies oznacza, że zgadzacie się Państwo na umieszczenie ich w Państwa urządzeniu końcowym. Więcej szczegółów w Polityce prywatności.