Diagnostyka i leczenie uroperitoneum u źrebiąt
Występowanie i przyczyny
Uroperitoneum jest to patologiczne gromadzenie się moczu w jamie otrzewnej. Choroba rozwija się w następstwie wrodzonej lub nabytej nieszczelności w obrębie pęcherza moczowego, moczownika (łac. urachus), moczowodów bądź cewki moczowej (15, 21). Schorzenie to rozpoznaje się u nowo narodzonych źrebiąt z częstością 0,2-2,5%, jednak rzeczywista zapadalność może być wyższa, ponieważ nie każde martwe źrebię poddawane jest badaniu sekcyjnemu. Schorzenie częściej dotyczy ogierków niż klaczek, co wiąże się z większą podatnością dłuższej męskiej cewki moczowej na uszkodzenia podczas porodu. Większość przypadków diagnozuje się w pierwszym tygodniu życia, choć opisy w literaturze wskazują, że może ono wystąpić między 1. a 60. dniem po urodzeniu (15). Objawy zwykle pojawiają się w 2.-5. dniu po urodzeniu i są związane z narastającym upośledzeniem funkcji układu krążenia, oddechowego oraz zaburzeniami metabolicznymi.
Do najczęstszych przyczyn uroperitoneum zalicza się: wady wrodzone, urazy okołoporodowe (21, 22), urazy mechaniczne po urodzeniu, infekcje struktur pępkowych oraz martwicze lub ropne zapalenie pęcherza moczowego (1, 20). Pęknięcie pęcherza o charakterze urazowym pojawia się głównie po trudnych i wydłużonych porodach, lecz może wystąpić także po prawidłowo przebiegających porodach (11). Zaburzenia odruchu mikcji prowadzące do przepełnienia pęcherza są częstym mechanizmem pęknięcia jego ściany (6, 12).
Najczęściej obserwuje się przerwanie ciągłości w obszarze połączenia pęcherza moczowego z moczownikiem, choć uszkodzeniu może ulec każdy odcinek dróg moczowych (21). Dominującą lokalizacją pęknięcia jest tylna ściana pęcherza (4, 6, 12), której zmniejszona grubość [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
